Heb je vragen? rianne@durfteverbinden.nl

>>Blog: De kracht van kwetsbaarheid

Blog: De kracht van kwetsbaarheid

Blog: De kracht van kwetsbaarheid

Resultaatgerichtheid is niet iets dat mij vreemd is. Ik durf te stellen dat het zelfs iets is waar ik heel goed in ben. De voorbereiding op de Dare to Lead-opleiding bij Brené Brown vraagt meer van mij dan ik vooraf had gedacht. Wellicht heb ik iets over het hoofd gezien of is de procedure later aangescherpt, ik weet het niet. Feit is, dat ik, voordat ik echt welkom ben in Texas, vijf examens moet hebben gehaald met een score van minimaal 80%. Ieder examen betreft één van de boeken van Brené. De opdracht is dus om mij haar hele werk eigen te maken, daar waar ik een focus op Dare to Lead had verwacht. Helemaal niet erg. Ik vind het zelfs heel goed en logisch. Het maakt ook dat ik het nog meer bijzonder vind dat ik door de selectie ben gekomen en de kans krijg om dit programma te volgen.

Trigger
En wat een enorme trigger is dat van mijn perfectionisme en onzekerheid. Nadat ik gisteren het eerste examen had gehaald, voelde ik een enorme opluchting. ‘Gelukkig. Ik kan dit. Ik ben goed genoeg om deze voorbereiding te doen. Ik ben goed genoeg om daar straks echt te mogen zijn. Snel door naar het volgende boek en examen.’ Doordat ik enigszins geveld ben door een flinke verkoudheid én bezoek kreeg van onze verzekeringsagent, lukte het niet om gistermiddag al te beginnen met Brené haar volgende boek ‘De kracht van kwetsbaarheid’. Dit is overigens het boek waar voor het voor mij allemaal mee begon en dat ik al zo vaak heb gelezen dat het bijna van ellende uit elkaar valt. Maar toch, voor het examen doen we dat gewoon weer opnieuw. Want, ‘Je weet maar nooit. Straks heb ik niet genoeg kennis om het examen te halen. En ik heb het nog nooit in het Engels gelezen en dat is toch weer anders dan in het Nederlands...’ Terug naar gistermiddag. Het bezoek van de verzekeringsagent mondde uit in een mooi en waardevol gesprek over de activiteiten van 'durfteverbinden.nl’. Over hoe spannend het is om trouw te zijn aan jezelf en je hart te volgen, terwijl je ook ergens bij wilt horen en de bevestiging wilt krijgen dat je het goed doet. Wat dat goed doen dan ook maar mag zijn. Een onverwacht kadootje op deze dag.

Reis vs bestemming
Terwijl ik gisteravond nadacht over hoe ik vandaag mijn studiedag zou invullen, begon bij mij langzaam een kwartje te vallen dat vanochtend pas de grond bereikte. In mijn werk vertel ik vaak dat het in veranderingen om de reis gaat en niet om de bestemming. De bestemming verandert immers steeds. Organisaties stellen nieuwe doelen omdat omstandigheden veranderen, teams veranderen van samenstelling als gevolg van verloop of een reorganisatie, als individu ontwikkel je je en kom je tot nieuwe inzichten waardoor je andere keuzes maakt. Wat je leert tijdens je reis is waar de waarde zit, niet op de bestemming. Vanochtend realiseerde ik mij ineens dat mijn gestudeer niet meer gefocused was op de reis maar op de bestemming. Dat ik, in plaats van echt binnen laten komen en verwerken wat het lezen van ‘the gifts of imperfection’ had losgemaakt, gericht was op het behalen van het resultaat: vijf vinkjes achter vijf examens. Het tegenovergestelde van dat waar ik met 'durfteverbinden.nl' voor sta en waar ik mensen, teams en organisaties toe wil inspireren. 

Hoe gaaf is het om te weten dat durf een vaardigheid is die we kunnen leren. Het is niet makkelijk, maar het kan wel. Dat geldt voor ons allemaal. Het vraagt van ons om onze imperfecties te omarmen. Dit met de wetenschap dat de beloning daarvan geluk, liefde en verbondenheid zijn. Zowel met jezelf als anderen. De kwetsbaarheid die daarvoor gevraagd wordt, is de bron van waaruit creativiteit, innovatie en verandering stromen. Drie zaken waar in veel organisaties naar gesmacht wordt.

De kracht van kwetsbaarheid
Voor mij betekent focussen op mijn reis contact maken met de gevoelens van kwetsbaarheid die gepaard gaan met mijn onzekerheid en angst dat blijkt dat ik uiteindelijk toch niet goed genoeg ben om met dit werk bezig te zijn. Eén van de schaamte-triggers zoals blijkt uit het onderzoek van Brené. Diep van binnen weet ik dat ik goed genoeg ben en dat dit is wat ik kan en wil doen. Moet doen. Mijn hoofd begrijpt dat echter nog niet altijd helemaal en dat maakt dat ik soms in oude patronen stap en vinkjes najaag in plaats van dat ik geniet van mijn reis. Of dat ooit helemaal verdwijnt? Ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat het mijn leven rijker maakt en daarmee ook mijn bijdrage aan een aangenamere zakelijke wereld en de wijze waarop we succesvol zijn.