Taal doet het ertoe

Ik was er bijna weer ingetrapt. Bijna had ik mijn eigen gevoel van geluk en succes weer afhankelijk gemaakt van dat wat ik een ander juist wel of niet zag doen.

'Ik wil de liefde voor het leven doorgeven', vertelde ik mensen de afgelopen maanden. Het leverde mooie gesprekken op, bracht een prachtige stroom van werk op gang, en het gaf mij een heel voldaan gevoel. 

Toch knaagde er nog iets.
En dat was terecht.

Ik kan de liefde voor het leven namelijk niet doorgeven. Daar ga ik niet over. Ik kan het hooguit voorleven door te laten zien hoe ik verbind met de mooie en minder mooie dingen die het leven op mijn pad brengt. En daarmee anderen uitnodigen om hetzelfde te doen.

Taal doet er toe
Mensen die mijn boek hebben gelezen of programma’s bij mij hebben gevolgd weten dat. Het is een onderwerp wat altijd weer voorbij komt. Taal kan enorm veel impact hebben op de manier waarop we ons leven leven.

In dit geval gaat het om het verschil tussen doorgeven en voorleven.

Voor mij is het verduren van de machteloosheid die ik voel op het moment dat ik iemand zie wegbewegen van zichzelf en zijn of haar emoties één van de lastigste dingen om te ervaren. Mijn neiging om te gaan redden wordt dan volop getriggered. Iets wat bij het woord ‘doorgeven' gebeurt.

Bij doorgeven maak ik mezelf afhankelijk van het resultaat en effect van dat wat ik doe. Het verlegt mijn focus van binnen naar buiten. Wat doet die ander met dat wat ik deel? Wat betekent het als dat niet is wat ik had gehoopt of verwacht? Heb ik het dan niet goed gedaan? Of, heb ik het juist heel goed gedaan op het moment dat iemand volle bak aan de slag gaat met dat waar we samen aan hebben gewerkt? Als ik niet oppas wordt het gedrag van de ander een voedingsbron voor de stemmetjes in mijn hoofd.

Kies ik ervoor om de liefde voor het leven voor te leven, dan hoef ik niet met mijn aandacht bij die ander te zijn. Dan ligt de focus bij mezelf. Bij dat wat ik ervaar en meemaak en voel dat ik de moeite waard vind om te delen. Niet omdat het moet, maar omdat ik dat wil. Dan ben ik vrij en kan ik volop genieten van de mooie reacties die ik krijg van trouwe volgers en lezers van deze nieuwsbrief.

Op welke manier zou jij taal anders kunnen gebruiken om jezelf meer vrijheid te geven?

Wat zou er gebeuren als je bijvoorbeeld het woordje moeten vanaf nu vervangt door willen?

Ik ben benieuwd. 
Laat je me het weten?

Wil je een stap zetten? Plan gerust een vrijblijvende kennismaking in, of meld je aan voor de gratis Online Durf te Verbinden in de praktijksessie op 22 oktober aanstaande om 19.00 uur.

Je bent van harte welkom.

Liefs Rianne